Chidambaram bleek een zoveelste tempelstad - als ik nog een tempelcomplex zie ga ik gillen als een schoolmeisje. M’n oorspronkelijke plan was om daarna naar voormalige Franse enclave Pondicherry te trekken zodat ik er nieuwjaarsavond kon vieren met bier en bouillabaise. Bij het binnenrijden van de drukke stad leek dat me echter maar niks, en in het busstation sprong ik meteen op een andere bus die me weer het binnenland in bracht.

Ik kwam terecht in Gingee - een klein plaatsje naast een gigantisch fort, foto’s staan in de gallerij. Nog gigantischer was hun muggenprobleem, zoals me die nacht zou duidelijk worden. Af en toe schoot ik wakker als er eentje me in het neusgat vloog en maakte dan meteen van de gelegenheid gebruik om er een paar dood te meppen. Uiteindelijke stand; 42 dode muggen, 73 muggensteken. De muggen winnen en gaan door naar de volgende ronde.

En zo zit ik nu voor oudejaar in Tiruvannamalai. Uiterst bizarre plek. Er ligt een ashram aan de rand van stad, en omdat de omgeving er rustiger is dan in de hectische stoffige binnenstad heb ik een kamer genomen in een guesthouse in de buurt. De ashram zit vol Westerlingen - Amerikaanse vrouwen die aan het Annie Besant-syndroom lijden, in sari’s gekleed gaan en angstaanjagend lopen te glimlachen, ouwe grijze hippies met blitse zonnebrillen en een kale kruin, Duitse zeventigers met grote tanden die op straat een horde kleinkinderen voor zich uitjagen, backpackende twintigers in khaki broeken met 32 broekzakken en velcro-sandalen. Weirdo’s!

Weirdo’s. De ganse dag zitten ze te chanten en mediteren in de ashram, om dan ’s avonds een meter boven hun sandalen te zweven, volkorenbrood te komen eten in de German Bakery en vegetarische lasagna in het Tasty Food Cafe. Weirdo’s. Wat ik hier zelf moet komen doen is me voorlopig nog een raadsel. Lekkere lasagna, trouwens. Smaakt wel een beetje weird.