Hijgend beklim ik het pad, op weg naar de bron van de Godavari rivier. Zeldzame bomen zorgen voor een rustpauze in de schaduw, groepjes pilgrims voor conversatie. Vier oudere mannen, allevier gekleed in een witte dhoti met een nehru-hoed, zitten op een rij op een muurtje. Een van hen heeft een dun grijs snorretje en draagt een zware bril met bokaalglazen. Met twinkelende ogen spreekt hij me aan.
“What is your country?”
“Belgium.”
“Punjab?”, reageert hij ontzet.
“No, Bel-gium.”
“Belgium - America?”
“Europe.”
“England?”
“Close to England.”
“O-ho”, hij kruist zijn benen.

Een eind verderop een drietal - ik vermoed twee broers en hun zus - alledrie achteraan de twintig. Ze lopen me eerst voorbij, maar de vrouw begint luid te lachen en roept de twee terug. Ze zetten zich met z’n drie naast me. Een van de broers zit met een prangende vraag.
“What is your country?”
“Belgium.”
“Belgium?”
“Europe, uhm - close to England.”
De vrouw neemt de conversatie over en kan duidelijk beter Engels.
“My sister lives in London. She’s married to a software engineer.”
“Oh - and where do you come from?”
“We’re from Andhra.”
“From Andhra? That’s a long journey.”
“Yes, we’re from Puttaparthi.”
Puttaparthi - de naam zegt me iets, maar ik kan het niet meteen plaatsen.
“Sai Ram”, zegt een van de broers behulpzaam.
“Hmmm”, zegt me helemaal niets. Sai Ram - Heilige Rama of zo? Een gesprek in Telugu volgt tussen de drie. Lijkt alsof ze m’n reactie uitermate bizar vinden.
“Sai Ram, Sai Ram”, probeert hij nog eens.
Ik haal m’n reisgids boven en blader naar een kaartje van Andhra Pradesh. De vrouw wijst naar de zuid-westelijke hoek van de staat. Ah - natuurlijk - Puttaparthi, waar de ashram van Sai Baba ligt.
“Sai Baba”, zeg ik. Niemand reageert. “Sai Baba?” Geen reactie. Ik besluit maar van onderwerp te veranderen.
“How much farther to the top, you think?”
“Oh - we’re about halfway, I would say.”

Zwetend als een rund nader ik een halfuur later de top. In de steile klif is een terras gehouwen, waar een houten kraampje met een strooien dak op geinstalleerd staat. Een vrouw verkoopt er bloemen en fruit aan pilgrims zodat die het kunnen offeren aan het simpele tempeltje dat rond de bron is gebouwd. Ik ga uitgeput zitten op een muurtje en tracht m’n ademhaling onder controle te krijgen, terwijl ik zie hoe twee oude pilgrims arriveren en meteen gezwind hun sandalen uitschoppen om de priester aan de bron toe te snellen. Die prevelt wat, doopt een zilveren bekertje in het water en giet het leeg in hun handen, waarna ze het water plechtig naar binnen slikken.

Achter me klinkt plots geblaf en gekrijs als een hond vanuit het kraam springt en een dikke aap verjaagt die met een paar bananen wilde gaan lopen. De verkoopster haalt een katapult boven en mikt de aap nog een paar stenen achterna, terwijl die blazend en grommend van de klif weer naar beneden klimt. Ik raap alvast ook maar een scherpe steen van de grond en voel z’n gewicht in mijn hand. Apen. Venijnige beesten.

Een groep tieners stapt op het terras en blijft aarzelend op een afstand staan. Af en toe roept er iemand “yeah man” en “hello man”, waarna alle ogen eventjes verwachtensvol op me gericht worden, hopend op een reactie. Ik kan net een flauwe glimlach forceren. Eentje stapt op me af.
“What is your country?”
“Belgium.”
“Belgium!”, roept hij naar de groep, waarop iedereen druk begint te praten, maar niemand lijkt de naam te herkennen.
“You come motor?”
“Sorry?”
“You come motor?”
“Uhm - no, by bus.”
“Oh - bus. You come plane?”
“What?”
“Where your plane?”
“Where is my plane?”
“Yes, your plane.”
“No plane - bus.”
“motor?”
“Uhm - I’m sorry. Goodbye”, en ik sta met een slappe zwaaihand recht om aan de afdaling te beginnen. Lijkt niet alsof er op mij gerekend kan worden om een nieuwe ontwikkeling te verwezelijken in Indisch-Belgische relaties. Maar hij wenkt me terug. “Photo?” Een van z’n vrienden maakt zich los van de groep en gebaart een foto van ons twee te willen nemen. Ik zet me weer neer en krijg slechts een kromme grijns tevoorschijn getoverd, maar hij heeft nu alleszins een pracht van een souvenir aan deze ontmoeting met de Belg die met bus, vliegtuig en motorfiets naar de bron van de Godavari rivier trok.