Fuck yeah!

M’n kamertje is piepklein, en alle vrijblijvende ruimte ben ik druk aan ‘t volstapelen met dvds. ’t Is heerlijk filmpje shoppen in Hong Kong - in sommige winkels staan de films per regisseur of acteur gerangschikt en sta je plots met je handen vol Francis Ng of Anthony Wong - en hou je dan maar ‘ns in. Of passeer langs een Mongkok cinema en zie dat Triangle er draait. Hou je dan maar ‘ns in.

Door z’n ambitieuze opzet had ik zo m’n twijfels, maar Triangle bleek gelukkig een heel leuke film. Een Milkyway-productie en co-regie project van Johnnie To, Ringo Lam en Tsui Hark met onder andere Simon Yam als een sullige uitgebluste man met een overspelige vrouw en Louis Koo als een taxichauffeur die z’n uitzichtloze leventje wil omgooien. Samen met een antiquair plannen ze grootse dingen. En zo.

Het duurt even vooraleer het speelveld afgetekend is en de pionnen erop staan, maar eens zover wordt er enthousiast mee rondgeschoven en introduceert men af en toe nieuwe spelers in het spel - zo duikt persoonlijke favoriet Lam Suet ook op in een uitzinnige cameo. Veel zwarte humor, zeker tijdens de finale in To’s universum, en de ervaren hand van het drietal achter de camera zorgt voor mooie plaatjes. Soms slaat de toon door een persoonlijke toets plots om, maar toch vormt alles een redelijk samenhangend geheel. De titel Triangle mag je letterlijk nemen - niet enkel door het overlappende werk van de drie regisseurs, er wordt ook veel met driehoeksverhoudingen gespeeld. Erg van genoten, samen met het enthousiaste publiek - een paar keer goed moeten lachen.

Fuck en yeah!